Richard Prince

Marten Hendriks zei het mooi tegen mij, ooit op de academie: “Kunst maken is een emmer water scheppen uit de Rijn en zeggen: ‘Deze emmer water is heel belangrijk.’”

Intensiveren van de werkelijkheid is misschien het hoogste doel wat kunst vermag. De focus verleggen, de zinnen verzetten, met een alert oog op de dagelijkse werkelijkheid. De kunst is er om het leven te verrijken, niet andersom in ieder geval.

Richard Prince

Ik ben een tijd bezig geweest met het laatste werk van Richard Prince. Hij jatte Instagramfoto’s van wildvreemden en toonde ze als zijn eigen werk, chique afgedrukt op linnen, over de prijs van de werken gaan we het niet eens hebben.

Meestal legt een beeld de omgekeerde weg af, van een foto gemaakt van een werk in een museum naar het putje van de social media. Hier is het helemaal omgekeerd, en misschien daarom wel interessant.

Als de werkelijkheid complexer wordt en onze online wereld er een groter deel van uitmaakt dan verandert daarmee ook de kunst.

Ik was en ben een fan van veel van Prince’s vroegere werk. De joke paintings, Marlboro men en andere gejatte, geleende en geïnterpreteerde beelden.

Richard Prince

Waarom heb ik hier dan moeite mee, wat is er dan veranderd? Ben ik dan zo tuttig, dat ik dit een stap te ver vind gaan, of is het het feit dat hij eerst jatte van bedrijven en nu van mensen zoals jij en ik?

Ik ben er niet uit hoor, er komt hier ook geen sluitend antwoord, in ieder geval niet van mij, maar het houdt me wel bezig, die luie werken, misschien krijgen we de kunst die we verdienen.

Ik weet het, sorry, Katholiek, maar ik zoek ook alleen maar hardop naar een antwoord. Waarom is het wel okay om een grap na te schilderen, maar is het kopieren van een Instagram post in mijn wereld een creatieve zonde?

Richard Prince

Wat ik vaak doe met kunst die ik niet begrijp met de welwillendheid het te begrijpen is mezelf vijf jaar in de toekomst lanceren en proberen begrijpend terug te kijken. Is er iets wat er is wat ik niet zie, wat over vijf jaar wel helder is?

Het is er niet, of ik zie het niet, hoezeer ik het ook zou willen. Ik blijf steken op cynisme, het woord ‘gemakkelijk’ ligt bestorven in m’n mond.

Ik vind eigenlijk dat ik wel genoeg mijn best gedaan heb, nu vind ik het wel weer aan hem.

Soms is een emmer water ook gewoon een emmer water en de Rijn een behoorlijk saaie rivier.

Please follow and like us:
onpost_follow

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *