Peter Paul Rubens

Stel, je hebt een uitkering, de maatschappij heeft even geen geld over voor jouw kwaliteiten. Je bent jarenlang opgeleid voor een vak waar nu geen vraag naar is, of je bent wegbezuinigd door inkrimping, automatisering of privatisering, waardoor winst in de maatschappij de enige norm lijkt te zijn geworden.

In ruil voor je uitkering moet je voortdurend beschikbaar zijn. Iedere dag van je leven is eigenlijk een lening, want je leeft nog dankzij de Staat, die je hier dan ook constant aan herinnert.

Het Koningshuis wordt bekostigd door ons allemaal, maar de bezittingen die zij met dat geld vergaren zijn daarna privé eigendom, en daar heeft dan blijkbaar niemand meer iets mee te maken, dat maken ze allemaal zelf wel uit, en ze betalen geen cent belasting.

Zo kon het dus gebeuren dat een tekening van Peter Paul Rubens in Londen op de veiling kwam, terwijl ze voor het Boijmans een topstuk in hun Rubenscollectie zou vormen. Een kunstwerk van ons allemaal, onderdeel van ons nationaal erfgoed, verkwanseld aan de hoogste bieder in het buitenland.

De tekening was eigendom van Prinses Christina, via generaties aan haar overgeleverd. De eerste bezitter was de latere Koning Willem II, die ook leefde van een staatstoelage. Het werk was dus gewoon van ons, van Nederland, want het is met staatsgeld verworven.

Het is al erg genoeg dat Christina niet de beleefdheid had om een Nederlands museum de kans te geven het werk voor Nederland te behouden, het ergste vind ik dat de Vereniging Rembrandt nog heeft meegeboden op de veiling en achter het net viste, haar bod werd overboden. De (private) Vereniging Rembrandt ondersteunt aankopen die Nederlandse musea zich niet alleen kunnen veroorloven.

Het hoogste gezamenlijk bod van het Boijmans, de Vereniging Rembrandt en de Nederlandse staat bleek niet hoog genoeg. De winst heeft dus gewonnen, het werk is naar het buitenland en het komt ook nooit meer terug.

Prinses Beatrix is overigens beschermvrouwe van de Vereniging Rembrandt, maar dat even terzijde..

De één wordt huisjesmelker, de ander neemt steekpenningen aan. Weer een ander is grootaandeelhouder van Shell en Christina verkoopt schaamteloos ons cultureel erfgoed aan de hoogste bieder.

En het Land betaalt alles zonder morren, want het is natuurlijk wel het Koningshuis. Er worden geen vragen door de Politiek gesteld want ja, dat doe je niet. Want ja, het Koningshuis.

Ik krijg daar jeuk van op plekken waar ik niet kan krabben. Een republiek is ook een poppenkast, ik ben niet helemaal achterlijk, maar volgens mij wint de gedachte aan die staatsvorm voor mij wel langzaamaan terrein.

En dan heb ik nog niet eens iets met Rubens.

Peter Paul Rubens
Please follow and like us:
onpost_follow

One Reply to “Peter Paul Rubens”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *