On Kawara

Als iets een begin heeft dan kent het ook een einde. Leven is dodelijk en we sterven allemaal aan de gevolgen van onze geboorte.

Het heeft best lang geduurd voor ik de rust vond om het werk van On Kawara op m’n eigen manier te begrijpen, of om begrip ervan in me te laten landen. Ik denk dat ik er te hard mijn best voor deed, of er teveel naar zocht.

“Een dichter moet sporen van zijn doortocht achterlaten, geen bewijzen.” — René Char

Het Hier en Nu neemt een voorname plek in binnen de leer van het Boeddhisme. Gisteren is voorbij, je zorgen maken over de toekomst heeft geen zin, het enige wat te beïnvloeden is zijn het hier en het nu. De kunst van het leven in de tegenwoordige tijd, en dat mag je denk ik heel letterlijk nemen.

De dataschilderijen van On Kawara zijn misschien een beoefening van die gedachte. Alleen een aandachtige aanwezigheid op deze datum, op deze plek. Een klein monument voor de dag, en morgen weer opnieuw.

Zijn uitspraken zijn klein, in de vorm van cijfers en taal, afspraken die we als soort met elkaar delen. Hoe rijker de taal, hoe belangwekkender de stilte.

Het werk is voor mij een stille viering van het leven zelf. Niet uitbundig met slingers en ballonnen, maar in aandacht, een spoor van tijdelijke aanwezigheid. Rijkdom zit soms in de stilte en niet in het benoemen.

Betekenis is soms een schuwe kat. Als je haar wilt aaien vlucht ze weg, laat je haar met rust dan komt ze kopjes geven.

Please follow and like us:
onpost_follow

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *