Lily van der Stokker

19 dec. 2017

Beste kunstenaars.

De feestdagen staan weer voor de deur en waarschijnlijk gaan we ook dit jaar weer allemaal mensen tegenkomen op feestjes die we niet per se allemaal op onze verjaardag zouden uitnodigen.

Dit feit gecombineerd met ons vak en het moment in het jaar waarop teruggekeken en samengevat wordt vormt weer een uitdaging, want ze gaan ons waarschijnlijk ook nu weer ter verantwoording roepen.

Voor het vertrek van Ruf, voor de veertien miljoen voor het Afsluitdijkproject van Roosegaarde, voor het Vantablack van Kapoor, maar vooral voor het geldverslindende karakter van kunst, waar dat geld veel beter besteed had kunnen worden.

Allereerst: betrek niet alles op jezelf. Hun mening over een deel van het vakgebied waar je niets mee te maken hebt zegt niets over jou, je hoeft je er dan ook niet voor te verantwoorden.

Nieuwsgierigheid en enthousiasme zijn de drijfveren die de mensheid hebben gebracht tot waar we nu zijn. Ik kan me geen belangrijke verworvenheid voor de geest halen die is ontstaan vanuit tevredenheid met de status quo, vanuit de luie stoel. Degenen die vooruit lopen vangen de eerste koude wind, de afgesloten deuren en de keffende erfhonden.

Toen Churchill werd gevraagd het cultuurbudget te schrappen ten behoeve van financiering van de oorlog zei hij: 
“Then what are we fighting for?”

Dit is een perfecte houding om dit soort discussies mee in te gaan. Houd daarbij in je achterhoofd dat kunst in verhouding niets kost, zeker niet afgestreept tegen de miljarden belastinggeld die het land misloopt door afspraken met multinationals die hier hun postadres hebben maar verder niets van waarde aan het land toevoegen.

Tot slot is het goed om je te realiseren dat we niemand iets aandoen, al denken ze soms van wel. We nodigen mensen uit om dingen anders te zien, veelal in de vorm van een redelijk voorstel, meer niet. Het is goed om dit voor ogen te houden.

Blijf kalm en beheerst, knik begrijpend en laat het over je heen komen. Zij hebben weer verstand van dingen die wij niet snappen en dat is prima. Wij doen niet net alsof we verstand hebben van die dingen terwijl dat niet zo is.

Omgekeerd is het helaas zo dat iedereen weet dat je moet leren praten, schrijven en fietsen, maar men denkt dat je kunst niet hoeft te leren begrijpen. Daar gaan we niets aan veranderen, we kunnen er alleen mee leren omgaan.

Aan ons de taak om dat ook dit jaar weer zonder al te veel kleerscheuren te doen, want we moeten toch weer met z’n allen verder.

Fijne feestdagen, 
hang in there!

Lily van der Stokker
Please follow and like us:
onpost_follow

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *