Hélio Oiticica

Hélio Oiticica. Proef die naam maar even in je mond, het was zijn naam waarmee mijn liefde voor zijn werk begon, bleef daardoor ergens zwerven in mijn hoofd.

Als ik zo’n naam zou hebben dan was ik waarschijnlijk voorlopig wel even klaar. Janssen, zeg nou zelf, dan moet je toch echt veel harder werken dan als je Hélio Oiticica heet.

Negentig procent van zijn werk is verloren gegaan in een brand in de opslag van zijn broer. Allemaal heel droevig, maar hij heeft het niet meer meegemaakt, hij was op dat moment al negenentwintig jaar dood, een beroerte volgens Wikipedia.

Hélio Oiticica

Ik denk dat het in Witte de With was dat ik zijn werk voor het eerst in het echt zag, zo’n twintig jaar geleden volgens mij. Het maakte op mij niet meteen een verpletterende indruk.

Het vrat zich in de loop van tijd langzaam bij me naar binnen, ik hing er langzaam woorden aan, er bleef in de loop van tijd mijn betekenis aan plakken.

De ene kunstenaar is de andere niet, en je weet het vaak niet vantevoren. Soms is kunst een klimplant en soms blijkt het een Eik.


Hélio Oiticica

Soms blijft kunst geduldig wachten op het moment dat je er klaar voor bent. ‘Ben je zover? Heb je je jas? Dan loop ik een stukje met je mee en dan gaan we er het eens even over hebben.’

Slap Sociaal Modernisme. Een term die niet bestaat, maar soms maakt een kunstenaar werk waarvoor je een term uit moet vinden omdat bestaande termen niet volstaan.

Dat slap bedoel ik heel erg lief, met een heel lief knikje met mijn hoofd, hij stond middenin de maatschappij, met zijn hart voor mijn gevoel op een hele mooie lieve plek.

Hij bracht schoonheid naar de Braziliaanse sloppenwijken en hun straatarme bewoners. Schoonheid hoeft niet veel te kosten, dat had hij goed begrepen.


Hélio Oiticica

Schoonheid is voor iedereen, ook voor de armste mensen, je kunt het uitdelen zonder dat het ergens van af gaat, zonder dat de voorraad slinkt.

De geometrische vormen van het Modernisme maakte hij na in katoen of tentzeil, zodat het werk gedragen kon worden in een optocht, of iemand er tijdelijk op straat in kon wonen.

Hélio Oiticica, zoek hem maar eens op. Zijn werk is er grotendeels niet meer, zijn erfenis misschien daardoor stiekem nog groter, emotie is sowieso uiteindelijk het enige wat overblijft.

Hélio Oiticica

We weten dat de aarde rond is, dat hoeft niemand ons meer te leren, maar dat we allemaal met elkaar verbonden zijn en ons geluk mede afhangt van het geluk van de Ander, daar hebben we dit soort kunstenaars misschien nog wel bij nodig.

Ik leer daar in ieder geval nog dagelijks van, Hélio is in mijn wereld een held.

Hélio Oiticica
Please follow and like us:
onpost_follow

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *