Fred Sandback

Op het laatst stonden in de huiskamer en keuken honderdzesenveertig dozen. Dozen vol met voorraad en ieder half jaar kwam daar weer nieuwe voorraad bij.

We werkten vanuit huis aan ons eigen modemerk. Langzaam maar zeker werd ons huis en leven door die dozen overgenomen.

Fred Sandback

Het bedrijf is inmiddels weg, en daarmee ook mijn bemoeienis met mode. Ik droom soms nog wel van die voorraad, die dan in hoeveelheid de menselijke maat te boven gaan, (als ik droom ben ik nogal een drama queen).

Uit die tijd stamt ook mijn allergie voor ballast. Hoe minder spullen hoe liever het mij is. Als een idee volstaat dan heb ik dat het liefst. Of enen en nullen, digitale projecten die alleen op je computer en in je hoofd plek innemen, niet meer in de dagelijkse werkelijkheid.

Fred Sandback

Het mooie aan denken is dat het geen schaal heeft en je hebt het altijd bij de hand. Het kost niets, neemt geen plek in, het kan altijd en overal.

Gedachten staan niet in de weg, tekst hoef je niet te tillen. Ze verzamelen geen stof, hoeven niet verzekerd, ze wonen zachtjes in m’n telefoon.

Fred Sandback

Het hele oevre van Fred Sandback past in een schoenendoos, stel ik me zo voor. Op wat tekeningen na bestaat zijn werk voornamelijk uit sculpturen van acryldraad.

Ik moest denken aan een cartoon ooit, waar de tekenaar halverwege een regenbui ‘etc.’ schreef:
“Maak het in je hoofd zelf maar verder af.”

Fred Sandback

De sculpturen van Sandback zijn op eenzelfde manier duidingen, maar bijzonder effectief. Tussen hier en hier gebeurt iets, wat er gebeurt moet jij maar zien.

Het is bijna een uitnodiging om te kijken of het met nog minder kan. Nog minder toevoegen aan de wereld. Minder spullen die iedere keer weer meeverhuizen. Minder ballast, meer et cetera.

Van Sandback krijg ik zin in een leeg maar compleet volledig leven.

Fred Sandback
Please follow and like us:
onpost_follow

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *