Dan Wolgers

‘Er is geen ander zijn dan anders zijn.’ Carry van Bruggen zei het mooi en ik kan het niet verbeteren.

Iedereen ziet zichzelf als uniek individu, in ieder geval in de Westerse maatschappij. We zoeken aansluiting bij anderen, maar nooit zonder daarnaast onze eigen bijzonderheid te benadrukken, alle redenen waarom we niet de ander zijn.

Die grens schijnt belangrijk te zijn voor ons, zonder die grens zouden we oplossen in de massa en daarmee onzichtbaar zijn.

Onzichtbaar zijn is bijna synoniem met helemaal niet bestaan. Erger dan de dood, zeg maar. Als je dood bent heb je in ieder geval geen last meer van je eigen onzichtbaarheid.

Dan Wolgers is in ons land relatief onbekend, in Zweden is hij een gevierd kunstenaar. Hij is er beroemd om zijn lichtvoetig conceptuele werk. Hij kookt weliswaar met de ingrediënten van de conceptuele kunst, maar bij hem worden het steevast toetjes die de smaak van het hoofdgerecht afblussen.

In opdracht van de Zweedse nationale telefoonmaatschappij (wat hier indertijd de PTT was) ontwierp hij in 1992 de cover van de telefoongids. 

Het ontwerp van Wolgers bestond uit een gele achtergrond met daarop zijn eigen telefoonnummer. Het nummer onderscheidde zich in niets van de honderdduizenden telefoonnummers in de gids, behalve in grootte. Het feit dat het op de cover stond hielp natuurlijk ook wel mee.

Dan Wolgers, ‘Telephone Directory’, 1992

Ik heb het nummer nooit gebeld (dat doe je niet), en ik heb ook geen idee wat ik had moeten zeggen. 

Het is een luie en simpele ingreep die tegelijkertijd raakt aan het intieme. Het heeft ook iets gevaarlijks in z’n knullige naaktheid, potloodventen bijna.

‘A Coke is a Coke and no amount of money can get you a better Coke than the one the bum on the corner is drinking. All the Cokes are the same and all the Cokes are good. Liz Taylor knows it, the President knows it, the bum knows it, and you know it.’

— Andy Warhol

Telefoonnummers zijn een beetje als blikjes Coca Cola. In de telefoongids is iedereen gelijk, krijgt evenveel aandacht. 

Behalve als je je eigen nummer groot op de cover van de telefoongids zet. ‘Kijk, ik heb ook een telefoonnummer, maar dat van mij is groter dan dat van jullie allemaal.’

Je mag dat simplistisch noemen, puberaal, nihilistisch zelfs, het is misschien allemaal waar.

Voor mij is het een werk over het onvermogen van de mens om zich neer te leggen bij het opgaan in de massa. Over de ultieme wens gezien te worden, en daarmee te bestaan.

Please follow and like us:
onpost_follow

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *