Daan van Golden

Ik weet niet precies wat ik er zo ergerlijk aan vind, die tegelwijsheden op Facebook, maar ik kan me er kostelijk aan irriteren. Stuk voor stuk prachtige vergezichten door twintig open deuren.

Vandaag kwam ik er weer een tegen, ik besteedde er eerst geen aandacht aan: ‘Iedere wijze Uil is ooit begonnen als een Uilskuiken.’ Een waarheid als een koe, en met koeien loopt het nooit goed af.

Totdat die zin weer in me opkwam bij de berichten over de studentenstakingen.

‘Klimaatspijbelaar’ is een dom en denigrerend woord. Alsof jongeren niet het volste recht hebben een mening te hebben over hun eigen toekomst en hun rol daarin te nemen. Alsof ze zich braaf zouden moeten houden aan hun vermeende plek in het systeem, in een wereld die straks sowieso niet meer bestaat als we nu niet naar ze luisteren.

De zelfverzekerdheid waarmee we als mensheid de toekomst tegemoet treden zonder onszelf te willen veranderen is op z’n zachtst gezegd misplaatst.

We hebben het niet bij het rechte eind gehad, en dat is niet de eerste keer. We hebben het -in goed Nederlands- gewoon nogal verprutst. Klimaatbewuste jongeren vervolgens wegzetten als spijbelaars geeft aan dat je er niets van snapt.

Spijbelen is volgens het woordenboek: je onttrekken aan de leerplicht. Wie in deze situatie niet niet wil leren lijkt me eigenlijk vrij duidelijk.

Zij hebben hun hele toekomst te verliezen, en die van alle generaties na hen, en worden vervolgens in de hoek gezet als stoute, ongehoorzame kinderen. Zo zit het denk ik helemaal niet, ze verkiezen alleen een andere autoriteit dan die van een achterhaald en ouderwets systeem.

Sorry hoor, vooruit dan maar, ik weet het anders ook niet: ‘Wie de Jeugd heeft, heeft de Toekomst.’ Soms heeft een tegel ook gewoon gelijk.

Daan van Golden, ‘Youth is an Art.’
Please follow and like us:
onpost_follow