Corita Kent

Laat ik er maar eerlijk over zijn: ik heb niets met georganiseerde religie. Ik geloof niet dat de waarheid over de mensen en de wereld in één boek past.

Ik geloof wel dat alle religies het beste voorhebben met de wereld, dus ik gebruik ze als een saladebar en jat van iedere schaal de asperges en plakjes gekookte eieren.

Van alle kunstenaars van wie hier* werk te zien is, is Corita Kent misschien wel het meest recht door zee geweest. Ze wist zich natuurlijk gesteund door haar geloof, dat moet haar wel hebben geholpen.

Werk van Corita Kent als onderdeel van ‘The Future is Female’

In je eentje met oplossingen voor de wereld komen is bepaald niet makkelijk. Een boek als handleiding helpt dan wel, dan kun je ook af en toe wat opzoeken, of spieken hoe het ook weer zat met de wereld en de mensen.

Of je nog op koers ligt bijvoorbeeld, ook al voelt het soms van niet, of wat je doet nog wel in lijn is met waar je in gelooft, waar je je als non aan hebt geconformeerd.

Ze was zuster in de orde van The Immaculate Heart of Mary en begon Pop Art prints te maken na het zien van Warhol’s Campbell’s soepblikken bij galerie Feris in Los Angeles.

Ze vond daarin al snel haar taal, een combinatie van kleurvlakken, songteksten en citaten uit de bijbel, niet noodzakelijk in die volgorde.

Corita Kent, ‘Come off it’, 1966. Silkscreen, 76 x 91 cm. 

In 1966 werd ze door de Los Angeles Times uitgeroepen tot een van de vrouwen van het jaar. Van daaruit ging ze verder met steeds politiekere werken. Tegen armoede, discriminatie, ongelijkheid in het algemeen. Als iemand de Liefde in de wereld met haar werk bewaakte dan was het wel Corita Kent.

Er is zelfs nog een postzegel met haar werk uitgegeven. Die werd onthuld op de Love Boat, daar was ze niet zo heel erg blij mee. Zij had voorgesteld om het bij de Verenigde Naties te doen. Ze was inmiddels camp geworden, en daar doe je dan helaas maar weinig aan.

Haar werk is liefde in haar meest zuivere vorm. Liefde voor een betere wereld, zonder een spoor van twijfel of cynisme.Zelden zag ik politiek werk wat tegelijkertijd ook zo onbaatzuchtig en onvoorwaardelijk was, zoals liefde bedoeld is.

____

*Onderdeel van de tentoonstelling ‘The Future is Female’ bij Parts Project, Den Haag 2018, een tentoonstelling met werk van 13 kunstenaars en teksten van Twan Janssen. Curator: Francis Boeske.

Please follow and like us:
onpost_follow

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *