Christopher Wool

Een heel lief iemand verweet me vanavond een lui standpunt over iets wat ik belangrijk vind. Als iemand zo lief en belangrijk in je leven is dan zeg je even helemaal niets, dan luister je vooral.

Ik vroeg me wel af of luiheid ook een kwaliteit kan zijn. Niet om mezelf vrij te pleiten, maar je zoekt ook kwaliteiten in het spectrum van alles wat zich lui of onuitgenodigd door het leven voelt.

Christopher Wool

Denkend over luiheid dringen zich vanzelf de termen op: onverschilligheid, apathie, lamlendigheid, of het net zo lang slapen tot de Dirk al lang weer dicht is.

Alles wat er is moet er zijn om een reden, er moet ook hier winst te behalen zijn. Je even afsluiten van de wereld, het allemaal even niet doen, even niet een beetje beter, tandje erbij, even niet met mij.

Christopher Wool

Het slappe leven van de luiheid, in denken of in doen, het laffe kijken met een half oog, niets benoemen maar wel iets vinden van alles wat zich aandient. Slap, lui, Lul dat je bent, het leven heeft ook niks aan jou.

De luiheid heeft één kwaliteit: ze doet helemaal niemand iets aan. Het is een uurtje Winterslaap, even leven onder je eigen steen. Even helemaal niet meedoen is soms ook wel even fijn, niks denken, niks tijd, niks koken, flikker maar even op met je wereld.

Christopher Wool

Maar ze zei het heel lief en oprecht: mijn luiheid in denken en voelen moet daarom misschien worden aangepakt, wie weet, het onderwerp was er belangrijk genoeg voor.

Morgen misschien maar weer eens even aan het werk, maar vanavond woon ik nog heel eventjes lui achter het behang.

Please follow and like us:
onpost_follow

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *