Carsten Höller

Ik kan niet meer achterhalen wat de naam van de kunstenaar was en ik heb het werk zelf nooit gezien. Het werd me ooit verteld als anekdote maar dat was genoeg voor mij in dit geval.

Er zijn een aantal werken die die kwaliteit bezitten, waarbij het verhaal genoeg is om indrukwekkend te zijn, beeldend genoeg om geen beeld nodig te hebben. ‘Lover Finches’ van Carsten Höller is zo’n werk.

Het ging ongeveer als volgt. 
Höller leerde een groep vinken een liefdesmelodie en liet die vogels vervolgens los in een park in Wenen. Die groep vinken is allang dood, maar verbasterde versies van de oorspronkelijke melodie worden nog altijd gefloten door latere generaties vinken in dat park.

Informatie die wordt doorgegeven, fouten die worden doorvertaald. Klemtonen verschuiven en inhoud verandert, generatie op generatie.

Mooi vind ik dat. Ik hoef het niet te zien of te horen. Ik geloof het zo ook wel.

Dan terug naar dat ene werk, of liever naar de anekdote erover.

In de galerieruimte staat een grote vuilnisbak, zo één met een deksel. 

Ik stel me voor dat de vuilnisbakken in Londen wat groter zijn dan hier, want het is de bedoeling dat je erin gaat zitten en het deksel boven je sluit.

Op het moment dat je in de dichte vuilnisbak zit word je getransporteerd in ruimte en tijd, waarheen je maar wilt.

Als je naar Milaan wilt ben je daar meteen, vuilnisbak en al. Of naar de Middeleeuwen, of naar Studio 54, of naar de eerste uitvoering van de Sacre du Printemps. Wat je bedenkt, daar ben je, zittend in je vuilnisbak.

En op het moment dat je het deksel opent ben je onmiddelijk weer terug.

Waarschijnlijk is mijn versie van deze werken totaal niet waarheidsgetrouw, maar de waarheid hoort in kranten.

Strindberg zei het mooi. ‘Tegen de wollige achtergrond van de werkelijkheid weven de gedachten een nieuw patroon.’

Ik kan soms meer met knoeischetserige streken dan met ideëen in een heldere lijn.

Doorvertelde inhoud is onbetrouwbaar, zeker als mijn hoofd er nog eens mee aan de haal gaat. Chinese Whispers van het romantische soort.

Maar dat geeft niet, dat is ok.

Op deze manier vind ik deze werken mooi, ook al zijn ze in mijn hoofd misschien per ongeluk onherstelbaar verbeterd.

Please follow and like us:
onpost_follow

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *