Carmen Herrera


‘Time, He’s waiting in the Wings’, Bowie zong het mooi. Het veronderstelt hoop dat het wachten uiteindelijk toch wordt beloond, want anders zou het rusten heten.

‘Iemand zei tegen mij: gewoon wachten tot de bus komt. Dus dat heb ik gedaan. Het heeft daarna bijna een eeuw geduurd, maar de bus kwam wel.’

Carmen Herrera’s kunstenaarschap kwam tot volwassenheid in de bloeitijd van de ‘Hard Edge’ painting, een stroming in de schilderkunst die af wilde van de romantiek van het Abstract Expressionisme. Niks verfstreek, weg met het idee van virtuositeit maar verfrollers en afplaktape, een beetje dat.

Het heeft tot begin van deze eeuw geduurd voordat ze op de thermiek van de tijd in een paar jaar schijnbaar moeiteloos stormachtig op kon stijgen. Ze bleek in de jaren vijftig werk te hebben gemaakt wat naadloos aansloot bij helden uit die tijd, allemaal natuurlijk wel mannen.

Het werd haar door een galeriehoudster ooit zelfs onverbloemd gezegd: ‘Ik exposeer geen vrouwen, al zijn je schilderijen beter dan die van de mannen met wie ik werk.’ Want laten we niet vergeten dat het niet alleen mannen op sleutelposities waren die de Status Quo in de kunstwereld in stand hielden, er waren ook vrouwen op hogere posities die op dit soort momenten in het verleden van invloed hadden kunnen zijn maar daar niet voor kozen.

En dan komt opeens de dag, je bent ruim negentig jaar inmiddels, dat de wereld aan je vraagt hoe laat het eigenlijk is en haar klok met de jouwe gelijkzet.

Met terugwerkende kracht bijgezet op een ereplaats, tussen Elsworth Kelly en Frank Stella, in de meest toonaangevende musea, vooral in de VS, maar ook tot ver daarbuiten.

En als ze niet opgehouden is met schilderen dan schildert ze nog steeds, de Honderd inmiddels ruim gepasseerd. Een Kunstsprookje, ja… Maar als het nou een keer een dag niet meezit, denk dan maar aan die Grijze Dakduif, die tot haar 90ste gewacht heeft op een zuchtje wind uit de juiste richting en erop voorbereid was toen het kwam.

We should be on by now [x2]
La, la, la, la, la, la, la, la [repeat]

Please follow and like us:
onpost_follow

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *